Deze presentatie gaf ik vorige dinsdag 9 maart op de studiedag Mediawijsheid op maat in het Vlaams parlement (onderdeel van de Digitale week).
Ze bevat enkele reflecties over mediawijsheid voor het internet van vandaag en de (nabije) toekomst. Het is o.m. een pleidooi voor ruimere maatschappelijke bewustwording rond de komende en ingrijpende digitale evoluties op het vlak van bvb. het Internet of things. Eens die bewustwording er is kan een breed en open debat worden gevoerd, in parallel met de technische ontwikkelingen. Dit debat kan antwoorden zoeken op vragen als ‘hoever willen we gaan?’, ‘hoe gaan we er mee om?’ of ‘welke van deze ingrijpende innovaties geven effectief meerwaarde aan ons dagelijks leven?’.
Ik vond de studiedag uitermate boeiend en inspirerend, niet in het minst omwille van de vele interessante ideeën en gezichtspunten die door de deelnemers aan de twee namiddagworkshops waarvoor ik instond naar voor werden gebracht.
Van de website: The Living Stories project is an experiment in presenting news, one designed specifically for the online environment. Complete coverage of an on-going story is gathered together and prioritized on one URL. You can now quickly navigate between news articles, opinion pieces and features without long waits for pages to load. Each story has an evolving summary of current developments as a well as an interactive timeline of critical events. Stories can be explored by themes, significant participants or multimedia. Updates to the story are highlighted each time you come back, and older news is summarized.
Voila. Roadagent, mijn blog uit de periode 2007-2008, is te slapen gelegd. Geen gedoe met online archiveren. Ik heb dat uiteraard wel offline voor mezelf gedaan maar ik denk niet dat er iets op staat dat op het internet zal gemist worden. De domeinnaam linkt vanaf nu door naar Dglo.be. En ik concentreer me nu volop op deze plek.
Ik ben daarnet trouwens ook eens door mijn lijst van feed abonnementen gegaan en het viel me daarbij op hoeveel individuele weblogs klinisch dood zijn. Slachtoffers van de grote social media platformen? Content wordt in elk geval meer en meer gecreëerd binnen hun “muren”, want dat zijn het hoe je het ook draait of keert (zie ook Dave Winer: The internet abhors a funnel). Met daarnaast een belangrijke concentratiebeweging rond een aantal content-hubs die in verschillende gevallen zijn uitgegroeid tot KMO-mediabedrijven (denk Gigaom.com, ReadWriteWeb).
Het is mogelijk dat tal van individuele bloggers het gevoel hebben weinig te kunnen toevoegen aan de vaak erg kwaliteitsvolle analyses die op deze hubs verschijnen. Bij mij is dit toch het geval, ik raak ’s avonds al amper door de feeds van de dag, laat staan er nog uitgebreid over te gaan bloggen. De rol van de “kleine blogger” wordt dan ook meer en meer gereduceerd tot die van curator, filter, retweeter (RT in Twitterland). Noot: ik heb het hier dan vooral over de sociale media/technologie-niche, er zijn nog tal van (niet-technologische) niches die op het web veel minder gedekt worden.
Ik dacht hierbij ook terug aan die andere post van Winer, Scoble, your blog still loves you, naar aanleiding van de verkoop van Friendfeed aan Facebook. In zijn post adviseert Winer Robert Scoble, tot dan een notoire gebruiker en voorspreker van Friendfeed, terug zijn blog te gebruiken voor het publiceren van zijn ideeën. Let’s just use the Internet. That’s what it was designed for. En hij eindigt met:
Our blogs are still there, as is the web and the Internet. They never went away just because we foolishly flirted with something fast and easy and seductive. Our blogs never went away, they’re still ready to share our ideas and connect us with others.
Een call to action beste lezer. En doe het op een plek die je als de jouwe beschouwt, met daarbij uiteraard guerilla-tactieken in social medialand om je neergeschreven ideeën te verspreiden.
Ik worstel soms met het schrijfproces en slaag er zelden in de woorden vlotjes uit de pen te lokken. Maar zoals F. Brown ooit stelde vind ik het wel heerlijk om geschreven te hebben.
Daarom deze ego-vluchtheuvel. Geboren in het tijdperk van de sociale netwerken, waarin contact de meer beredeneerde content domineert. Met gedachten over web, visuele cultuur, schoonheid en het leven zelve.
En uiteraard ook af en toe iets over Edosia, de motor achter deze blog. Met zoveel positieve ingesteldheid als mogelijk én in het Nederlands, want daar mag op het web iets meer van zijn.
