Dglo.be

Goeie kantjes aan de crisis?

19 Juni 2009 23:40. 1 reactie

Ik heb daarnet een afspraak met mezelf gemaakt. Mocht de crisis persoonlijk toeslaan (maar mijn positieve instelling kent geen grenzen hoor ;-)) zal ik proberen moedig te zijn. Niet teveel met de oogleden knipperen. De onverstoorbaarheid zelve blijven. Inderdaad, ik zal trachten de opportuniteiten te zien van dergelijk gebeuren: geen vier uur per dag meer op de trein, de familie wat meer zien, terug het lijf wat beter in vorm krijgen, de voor minstens de helft quasi onaangeroerde bibliotheek aan een stevige leesbeurt onderwerpen, … En ja, terug wat meer plezier vinden in het programmeren, wat dat begint de voorbij maanden door allerlei beslommeringen wat te ontbreken (al komt de zomer eraan, o rustige en meest productieve tijd van het jaar).

En ik zal bij deze rampspoed proberen te denken aan wat literair criticus Edmund Wilson placht te opperen (ik kwam het laatst tegen tijdens het webflaneren): “It may be that there is nothing more demoralizing than a small but adequate income”. Misschien heeft de man gelijk en ontdek ik krachten waarvan ik nooit vermoedde dat ik ze had. Ik heb alvast mijn voorzorgen genomen en het boek in kwestie besteld. Ik lees het dan wel wanneer de tijd overvloedig stroomt.

En er zijn er nog die op zo’n moeilijk moment zichzelf hebben ontdekt. De gevleugelde woorden van Wilson deden me denken aan een uitspraak van de songschrijver Yip Harburg (hij schreef o.m. het bekende “Over the Rainbow”). Harburg beschreef hoe een nieuwe wereld van creativiteit voor hem openging toen hij tijdens de grote depressie gedwongen werd van de nood een deugd te maken (terug te vinden in S. Terkel, From Hard Times: An Oral History of the Great Depression, enkele maanden geleden gelezen via de svn-blog):

I went into business… I thought I’d retire in a year or two. And a thing called Collapse, bango! socked everything out. 1929. All I had left was a pencil. Luckly, I had a friend named Ira Gershwin, and he said to me, “You’ve got your pencil. Get your rhyming dictionary and go to work.” I did. There was nothing else to do…

I was relieved when the Crash came. I was released. Being in business was something I detested. When I found that I could sell a song or a poem, I became me, I became alive. Other people didn’t see it that way. They were throwing themselves out of windows.

Someone who lost money found that his life was gone. When I lost my possessions, I found my creativity. I felt I was being born for the first time. So for me the world became beautiful.

Dus in het geval de crisis komt, let’s get started!

Tags: persoonlijk, crisis, edmund wilson, yip harburg

iPhone v3.0: CalDAV en Geolocalisatie via Safari

18 Juni 2009 23:09. Reageer

Apple heeft het weer voor elkaar gekregen: niet alleen wordt binnenkort een nieuw type iPhone uitgebracht (de iPhone 3G S), maar sinds gisteren kunnen ook de bestaande iPhones weer wat meer. Hiermee worden de overige smartphone-bouwers weer wat meer uit de wielen gereden want laat je niets wijsmaken: de kloof is groot geworden en valt niet meer op korte termijn te dichten.

De iPhone is niet zozeer uniek op het vlak van technologische snufjes zelf. Zo is bvb. pas nu Tethering mogelijk, d.i. je iPhone als modem voor je laptop gebruiken. Maar de nadruk op gebruiksvriendelijkheid – de iPhone is eigenlijk een veelzijdige computer in handformaat – alsook de manier waarop Apple er in slaagt een uiterst succesvol en bruisend eco-systeem van tienduizenden toepassingen(-makers) uit te bouwen, maken het verschil.

De kritiek die je soms hoort als zou de “innovaties” die Apple steeds met luide trom aankondigt al lang beschikbaar zijn op de toestellen van de concurrentie is (ten dele) correct. Het bedrijf vaart ook een eigenzinnige koers op dit vlak en bepaalt arbitrair welke functionaliteit op welk moment wordt toegevoegd. Maar wanneer nieuwe zaken worden toegevoegd gebeurt dit uiterst weldoordacht en is de implementatie quasi steeds magistraal. Twee zaken die mij alvast gelukkig hebben gemaakt wil ik hier wat belichten:

Enerzijds CalDAV. Tot nog toe was het synchroniseren van de kalenderfunctionaliteit met Google Calendar een omslachtige zaak. Ik deed dit eigenlijk door op de iPhone met de webversie van Google Calendar te werken (lukte ook, maar enkel online en de ongebruikte standaard kalendertoepassing bleef me maar de ogen uitsteken). Vanaf nu kan er dus via CalDAV automatisch gesynchroniseerd worden tussen beide toepassingen. Instellen kan zeer eenvoudig: het proces wordt goed beschreven in een post van Robert Chien. De enige catch is dat wanneer je verschillende Google kalenders wil synchroniseren, je verschillende CalDAV accounts moet aanmaken. Ook dit wordt door Chien beschreven, maar ik wil hier ter verduidelijking nog meegeven dat de account URL de volgende gedaante moet hebben, nl.: https://www.google.com/calendar/dav/[willekeurige cijfers en letters]%40group.calendar.google.com/user.

En anderzijds Geolocatie vanuit de Safari-browser. Het bepalen van de locatie van de gebruiker (via GPS) kon al vanuit de zgn. native applications, maar nu dus ook vanuit webtoepassingen. Safari maakt gebruik van de W3C Geo-Location spec en de implementatie is werkelijk zeer eenvoudig. Ik ga hier niet in op de details maar meer informatie vind je hier en hier.

Apple heeft deze eerste stap (als we de schuchtere pogingen van de eerste 2 versies van het iPhone OS even niet meerekenen) in het aanspreken van de hardware API’s vanuit de browser op een veilige en eenvoudige manier geïmplementeerd en ik kan alvast niet wachten tot we vanuit de browser bvb. ook foto’s en filmpjes kunnen maken en opladen/streamen, of rfid/nfc-tags uitlezen (hopelijk voor de volgende generatie iPhones). Het cross-platform standaardiseringsproces van mobiele applicaties zal er wel bij varen.

Tags: Techniek, Apple, iPhone, kalender, CalDAV, geolocatie, Safari