Oyble
01 Juli 2009 10:47. 1 reactie
This is my presentation of iBrussels & Oyble at the Fireweek 09 conference in Lulea, Sweden. More context follows later in another post.
Happiness: it's okay!
26 Juni 2009 22:45. 1 reactie
Gefascineerd heb ik naar deze passage zitten kijken, verscholen in de allereerste aflevering van Mad Men:
Advertising is based on one thing: Happiness.
And you know what happiness is?
Happiness is the smell of a new car.
It’s freedom from fear.
It’s a billboard on the side of the road
that screams with reassurance
that whatever you’re doing… it’s okay.
You are okay.
De essentie van onze samenleving samengevat in enkele regels tekst. Dit gaat niet over vuistregels voor reclameboeren. Het is het mantra van onze tijd, één en al markt. Het wordt overal gezongen: in de media, de politiek, het onderwijs. En natuurlijk zijn er varianten op dit thema, bvb. de good cop – bad cop shock-doctrine. En het spreekt voor zich dat het eindresultaat voor de receptoren van deze boodschappen lang niet altijd “gelukkig zijn” is. Net dan is de vicieuze cirkel rond en kan de geluksboodschapper terug uit de pijp komen.
Wilco - Bull Black Nova
25 Juni 2009 23:31. Reageer
Wilco moet me er, zoals wel vaker het geval is, doorsleuren. Na een week vol rugpijn, werk en ongeneeslijk verdrietig en gekwetste mensen. Prachtige song uit wat een mooi album beloofd te worden (uit op 30 juni maar via het web weet ik dit eigenlijk al ;-)). En nu terug aan het werk.
PS: ook de tekst is een pareltje:
It’s in my hair
It’s on my clothes
It’s in the river, over the road
It’s shining down my angry star
Hanging off the hood of my car
We’re not going far
Not going far
It’s coming down,
They’re coming up the shoulders
What have they found
I wonder if they’d know
I’m in a bull black Chevy nova
Silhouetted by the setting sun
This can’t be undone
This can’t be undone
If I am the one
Blood on the sofa
Blood in the sink
Blood in the trunk
High at the wheel of a bull black nova
And I’m sorry as a setting sun
This can’t be undone
This can’t be outrun
It’s in my hair
There’s blood in the sink
I can’t calm down, I can’t think
I keep calling
There’s blood in the trunk
I can’t calm down
I freak out
Oh black out
In bed met Die schöne Müllerin
21 Juni 2009 22:10. Reageer
Ik ben sinds vrijdagavond op de sukkel: het verschot in de rug. Een lullige confrontatie met de tandeloze tijd, zeker niet de eerste keer en het zal ongetwijfeld niet de laatste zijn. Fysiek geïmmobiliseerd dus, maar dat heeft ook zo zijn voordelen. Er worden al eens wat huishoudelijke taken uit de hand genomen en een mens kan vanuit zetel of bed als een vorst lezen en muziek beluisteren.
Vandaag dus nog eens met extra aandacht naar wat cd’s kunnen luisteren. Zwelgend in de eigen oncomfortabele situatie ben ik uiteraard voor het drama en de emotie van de romantische liederen-cycli gegaan in de vorm van Schubert’s Die schöne Müllerin. Bovendien in de sterke uitvoering van tenor Fritz Wunderlich uit 1966 (met Hubert Giesen aan de Piano, Deutsche Grammophon, 1996).
Ik heb er het cd-boekje bijgenomen en leerde hieruit een tweetal dingen: ten eerste het libretto van Wilhelm Müller, niet iets waar je normaliter wild uit loopt te citeren op straat. Maar toch bleek ik vandaag in gepijnigde en escapistische staat gevoeliger voor de verzen en ik wil de tekst van het magnifieke Das Wandern (het wandelen, het laatste lied in het YouTube filmpje hierboven, dus blijven luisteren!) met jullie delen. In het Engels, misschien wat toegankelijker voor de meeste lezers dan het originele Duits:
Walking is the miller’s delight, walking!
He must be a bad miller who never thought of walking, of walking.
We’ve learned it from the water, from the water!
Day and night it has no rest, it’s always intent on travel, the water.
We see it with the weels too, the wheels!
They care not at all for standing still, they turn all day untiring, the wheels!
Even stones, heavy as they are, the stones!
They join in the merry dance, and even want to go faster, the stones.
O walking, walking my delight, O walking!
Good master and mistress, let me go on my way in peace and go walking
Prachtig toch, die Romantische vertolking van het gevoel van atomisering, vervreemding en verlies binnen een moderne samenleving !? En in deze tijden absoluut nog relevant.
En dan de uitvoerder Fritz Wunderlich. De man, een briljante jonge tenor, blijkt in hetzelfde jaar van de opnames tragisch aan zijn einde te zijn gekomen bij een val van de trap in het huis van een vriend. Helemaal in de lijn met het levenspad van veel figuren uit de Romantiek. En YouTube zou YouTube niet zijn mochten daar geen sporen van te vinden zijn, een hele reportage zelfs, opgesplitst in 6 delen: deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, deel 5, deel 6.
Piano in huis
20 Juni 2009 20:58. 4 reacties
We hebben sinds kort een piano in huis, waarop dag in dag uit druk geoefend wordt. Door klein en groot (maar vooral toch door klein). Doelstelling: ooit met evenveel bravoure kunnen spelen als Chico Marx (hier in Go West uit 1940). Wat een prachtige films hebben die toch gemaakt. Uitermate grappig en nog geen spat gedateerd. Dat er in deze scene niet live wordt gespeeld neem ik er in dit geval graag bij.
