Dglo.be

Dylan vs Lanegan - the man in the long black coat

09 December 2009 22:33. 2 reacties

Soms vergeet ik wat voor briljant songwriter Bob Dylan is. Mijn bewondering voor de man komt en gaat in vlagen, maar is nooit ver weg. Vaak zijn het andere muzikanten die me de ene keer van hem weg doen meanderen, en de andere keer weer bij hem terug brengen. Maar terugkeren doe ik steeds.

Deze keer was het via Mark Lanegan, ook al één van mijn persoonlijke muzikale helden. Ik volg Lanegan al van in de vroege jaren ‘90 (eerst als lid van de Screaming Trees en later solo) en ben ervan overtuigd dat we hem in de toekomst tot de allergrootsten zullen rekenen, naast enkele mensen uit zijn muzikale netwerk die die eer evenzeer zal toekomen (vooral Josh Homme, maar ook Greg Dulli). Zijn mooie cover van Dylan’s The Man in the long black coat bracht me dus terug thuis bij Dylan.

De song is terug te vinden op Oh Mercy uit 1989 en is één van de sterkste tracks op dat album. Met name de donkere apocalyptische tekst raakt me diep. ‘But people don’t live or die, people just float’, heel sterk. Ik ga me niet aan een exegese wagen, daarvoor zijn mijn eigen gedachten veel te duister en onbetrouwbaar.

Ik laat het liever over aan aan de man zelf. In zijn autobiografie schrijft Dylan over dit nummer het volgende: ‘Het angstaanjagende intro geeft de indruk van een chronische roes. De productie klinkt verlaten, alsof de intervallen van de stad zijn verdwenen. Het is uitgesneden uit het ravijn der duisternis – visioenen van een gek geworden brein, een gevoel van onwerkelijkheid, de zware prijs van goud op iemands hoofd. Niets blijft overeind, zelfs de corruptie is corrupt. Iets dreigends en vreselijks. … De tekst probeert iets te zeggen over iemand met een lichaam dat niet van hem is. Iemand die hield van het leven maar niet kan leven en het snijdt hem in de ziel dat anderen wel in staat zijn om te leven. … Op een maffe manier zag ik het als mijn ’I Walk the Line’, een liedje dat voor mij altijd tot de absolute top hoorde, een van de raadselachtigste en meest revolutionaire liedjes aller tijden, een liedje dat je kwetsbaarste plekken onder vuur neemt, scherpe woorden van een meester’ (p. 232).

Bekijk beide versies zeker allebei en geniet. Welke vinden jullie de mooiste? Ik kan maar niet beslissen, dus hakken jullie de knoop maar door.