Dglo.be

Consumentenbond zegt nee tegen downloadverbod

15 December 2009 11:18. Reageer

We zijn allemaal op de hoogte, en doen er ook lustig aan mee. Een groot deel van wie zich online begeeft downloadt al eens “illegaal” gedigitaliseerde cultuurproducten. Tot begrijpelijk ongenoegen van de rechtenhouders die hun bestaande inkomstenmodellen drastisch aangetast zien.

Beleidsmakers en rechters durven dan al eens onverholen de kant kiezen van deze laatsten en hun vaak machtige lobby’s. Denk bijvoorbeeld aan Sarkozy en zijn binnen Europa gecontesteerde three strikes policy. Wat hierbij evenwel niet uit het oog mag worden verloren is dat er hierbij ook slachtoffers vallen. In de meeste gevallen gaat het om erg kleine garnaaltjes die wel heel erg zwaar worden bestraft. Voorbeelden waar een mens van huivert? Hier en hier. En er is ongetwijfeld nog veel meer collateral damage te vinden.

Je moet inderdaad maar de pech hebben dat net jij uit de massa wordt gelicht en tot voorbeeld gesteld. Wraakroepend is in elk geval dat deze ongelukkigen doorgaans helemaal aan hun lot worden overgelaten. En niet alleen door de overheid, wat op zich al schandalig is, maar ook door de stilzwijgende massa die net hetzelfde doet maar het geluk heeft door de mazen van het net te zijn geglipt. Een golf van solidariteit zou hun deel moeten zijn. Het ware goed dat de burger zich organiseert en zich als groep probeert te beschermen. En dat gebeurt gelukkig reeds op bepaalde plaatsen zoals in Zweden.

Ook de Nederlandse consumentenbond neemt de handschoen op en startte onlangs een campagne waarin ze de rechten van de consumenten verdedigen ten aanzien van het (illegaal) downloaden van cultuurproducten. “Ik koop soms, ik download soms, maar ik ben geen crimineel” is de boodschap. De bond verwoordt hierbij op treffende wijze onze complexe omgang weer met cultuurproducten en digitale media. Achtergrond van deze campagne: ook in Nederland wil de overheid in de toekomst repressiever gaan optreden tegen downloaden.

Ik wil op deze plaats niet de auteursrechtendiscussie au fond voeren. Het verhaal is bijzonder complex. Creatievelingen hebben recht op de vrucht van hun arbeid. Maar hun publiek gaat onder invloed van de digitalisering volkomen anders om met hun producten (en ik bedoel hiermee niet het downloaden, maar het gebruik). Het zijn geen ordinaire dieven. We zitten in een belangrijke en hobbelige transitiefase naar totaal nieuw digitaal paradigma met nieuwe modellen en aanpakken. Het koortsachtig beschermen van de traditionele businessmodellen is een begrijpelijke reflex, maar we hebben vooral alternatieven nodig die het nieuwe gedrag beter weerspiegelen en faciliteren. Denken we maar aan all you can eat abonnementen op muziek (Spotify) of boeken (Safari).

Mensen (ik ook) betalen voor dit soort diensten. Het is dan ook spijtig (maar dit is tijdelijk) dat dergelijke modellen veelal slechts met mondjesmaat en als het echt niet meer anders kan verschijnen. Ik pleit er enkel voor de fase die we nu doormaken met zo weinig mogelijk slachtoffers en bloedvergieten te laten verlopen. En dat geldt uiteraard ook voor auteurs, maar daar kom ik in een latere bijdrage nog op terug.

Filmpje en voorbeelden via Torrentfreak.